Keerpunt

De man en de vrouw liepen over het strand. De wegebbende zee links, de duinen rechts, en de wind pal in hun gezicht. De winterzon scheen op hun ruggen.
Zo af en toe sprongen zij over een kreekje waarin het water snel richting vloedlijn stroomde, maar nog even en de vloed zou het water de andere kant opstuwen.
Lekker hè?, zei de vrouw, wind tegen.
Ja, zei de man, dan hebben we hem straks mee, als we omkeren.
Tenzij de wind draait, zei de vrouw.
Doe niet zo gek, zei de man, zo snel draait de wind niet.
Toch wel, zei de vrouw beslist, je hebt dagen dat de wind uit alle richtingen waait.
De man dacht even na.
Dat klopt wel, zei hij toen, gisteren werd ik alle kanten opgeblazen.
Is het echt?, vroeg de vrouw.
Ja, zei de man, rukwinden uit alle hoeken.
De vrouw lachte.
Bleef je overeind?, vroeg zij.
Wat dacht je, zei de man, ik ben tijdens een februaristorm geboren.
Zwijgend liepen de man en de vrouw een stukje door.
Weet je wat ik wil?, vroeg de vrouw plotseling.
Geen idee, zei de man.
De duinen links, de zee rechts, zei de vrouw, en de zon recht in mijn gezicht. Zullen we omkeren?

volgende
vorige
Avatar

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.