Budgetterig

Het gebeurt elke keer opnieuw. Je gaat met Elcee naar de stad om inkopen te doen. Van tevoren heb je precies uitgekiend wat er moet komen en berekend wat het mag kosten. Budgetteren. Maar binnen het budget blijven is een groot probleem. Voor Elcee.

Zo waren jullie laatst bij een slaapadviseur voor een tweepersoons dekbed. Honderd euro had je in gedachten, maar de verkoper lachte schamper.
Mijnheer, voor dat bedrag heeft u een dekbed voor laten we zeggen de logeerkamer, maar die heeft dus niet de kwaliteiten van dit prachtexemplaar. Honderd procent gevuld met wol van Texelse schapen!
Je probeerde tegenwicht te bieden door te zeggen dat schapen van het vasteland ook uitstekende wol produceren, maar Elcee was al overstag. Texelse wol in haar dekbed, zij begon al te soezen bij de gedachte.

Twee weken eerder bij de woonadviseur ging het al niet veel anders. Een leren stoel moest er komen. In de folder stond een mooi model voor nog geen tweehonderd euro, maar ook hier was de verkoper gewiekst. Hij richtte zich tot Elcee.
Mevrouw, de stoel uit de folder is bekleed met de huid van Hollandse koeien, maar deze fauteuil hier is belegd met zorgvuldig geselecteerd leer van Zuid-Duitse runderen.
Wat of daar het voordeel van was, kwam jij tussenbeide.
De verkoper antwoordde minzaam dat Zuid-Duitse koeien niet achter prikkeldraad lopen en zich dus niet kunnen verwonden. Het leer ziet er daardoor puntgaaf uit.
Klopt, hapte Elcee, ik zie geen enkele oneffenheid.

Zonder verder iets te zeggen draaide jij het prijskaartje om. Die hangen altijd achterstevoren. Als je het niet dacht, viermaal het budget. Daar wilde je een opmerking over maken, maar Elcee was je voor.
Deze wordt het, besliste zij blijhartig.

Straks is het weer Kerstmis, tijd voor een boom. Je stelt het budget vast op 15 euro en besluit hem geheel in je eentje te kopen, want ga je samen met Elcee, dan vallen jullie in handen van een kerstadviseur en komen thuis met een boom, gekweekt op een Zwitserse berghelling, bemest met Zuid-Franse potgrond, en geplaatst in een pot van Italiaanse terracotta waarvoor de klei met de hand is afgegraven door Toscaanse pottenbakkers.

volgende
vorige

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*